Άρε Κωστάκη!

Ο δάσκαλος: Κωστάκη, κλείνε μου το ρήμα τρέχω.
Και ο Κωστάκης: τρέχω, έτρεχα, σκόνταψα, έπεσα. Χτύπησα, έκλαψα, σηκώθηκα και έφυγα.